Gedicht van Daniëlle

Soms sta je in je eentje
in je eentje op het plein
te wachten op vrienden die er niet zijn
je wilt niet meer gepest woorden
omdat het soms over gaat in moorden
maar ook omdat ze je schoppen en slaan
waarom pesten pestkoppen nou
het heeft toch helemaal geen zin
maar ze houden er niet mee op
ook al ga je er zo hart tegen in
pestkoppen denken dat ze stoer zijn
maar dat is helemaal niet waar
ze brengen meestal alleen maar levens in gevaar
ik kan het weten, ik heb vroeger ook wel eens iemand gepest
om er bij te horen te horen bij de rest
of omdat ik er zin in had
en toen meestal mijn grenzen vergat
nou pesters ik hoop dat jullie iets hebben geleerd van dit gedicht
en loopt voortaan niet meer met je ogen of mond dicht