Sla inhoud over

Verhaal van Glenn

Hallo,

Ik ben Glenn Eilbracht en ik wil dat het onderwerp pesten meer besproken wordt. Stop pesten... doe er wat aan blijf niet in je eentje staan, ik ben zelf 9 jaar lang gepest.

Hier mijn verhaal:

ik ben Glenn Eilbracht, ben een jongen en 16 jaar, ik ben zelf vanaf groep 3 tot de 1e gepest en hier mijn verhaal:

Ik vind toch dat er meer over gesproken moet worden in een groepje zodat je je verhaal kwijt kunt , ik ben nu 16 jaar en ik vind dat we de tekst stop pesten de wereld in moeten zenden.

Op de lagere school begonnen de pesterijen ook al.
Ik werd opgesloten in de toiletten op schoolreisjes wilden niemand met mij.
Er werd haast, nou laat ik zeggen helemaal niks, aan gedaan door die meesters op de basissschool. Bijvoorbeeld bij gym of schoolreisjes mochten meestal de populairste leerlingen kiezen. Ik bleef bijna altijd als laatste over, en als ik bij hun in een groepje moest was het van, ja nee he niet Glenn. Heel hun gezichten betrokken als ze mij in hun groepje hadden.

Ik durfde niet meer naar school, ze stonden me altijd op te wachten. Ik werd altijd buitengesloten en niemand wou met mij in een groepje. Echt alles moest ik alleen doen, op een geven moment in groep 8 kreeg ik een negerzoen in me haar, ze haalde me laatjes eruit en gooide die leeg als de meester er niet was,ik werd nooit bij de groep betrokken en moest altijd alles aleen doen, ik had nooit iemand die met mij wou in een groepje.

Ik werd ook altijd gepest om hoe ik eruit zag ik ben niet zo heel dun maar wel een beetje ook daarom werd ik gepest omdat ik laat ik het maar zo zeggen dun was.
Bijvoorbeeld ze tekende me op het bord heel dun, of zeiden skelet, of hey dunne!
Ze deden me altijd na ik had gewoon geen vrienden.

Het was best een moeilijke tijd omdat ik ook geen vader heb. ik ben echt heel blij dat ik er over op mijn website kan praten. Het heeft me erg veel pijn gedaan al die pesterijen en die pijn gaat ook nooit meer weg.

Het was bij mij ook zo dat ik ook heel erg ziek werd en ook thuis bleef en dat was voornamelijk ook bij de gymlessen, de ene keer gooiden ze me schoenen in de toilet, of ze schopte mijn schoenen weg of ik moest als enige gaan staan. En ze zeiden moet je niet in de meidenkleedkamer? En als ik ziek was en een week of langer niet op school was en ze zagen me buiten, was het gelijk zo als ik weer op school kwam van, jij was nep ziek: ik heb je gezien.

Ik kwam bijna elke dag hysterisch thuis en ik durfde echt niet meer naar school, echt elke dag zat ik er weer tegen op. Vanaf groep zeven ging ik onder behandeling bij het jeugd preventie team alblasserwaard en omstreken. Er kwam toen elke week een meneer om mijn verhaal op te uiten, en wat ik in zulke gevallen moest doen. We werkten aan mijn houding, hoe ik moest lopen. Ik heb hem 5 maanden of langer gehad en daarna was het contract afgelopen.
Toen kreeg ik weer iemand anders maar dat was helemaal niks het hielp niet, ook me docenten kwamen bij me thuis om er over te praten, maar ze doen net of ze er wat aan doen maar achteraf deden ze dat niet. Ik ben ook bijna nooit meegeweest met schoolreisjes ofzo want niemand wou met mij in de bus of in een groepje.
Als ik toch mee moest ging ik met tranen in mijn ogen mee.Ook op kamp was het niet heel erg leuk, van de basischool op dat kamp werd ik ook weer opgesloten in een hok.
En iedereen had een slaapplek en waar moest ik slapen op de grond midden in het pad waar je naar de wc kan.

Al die pesterijen hebben me erg veel pijn gedaan. Waarom was ik altijd de pispaal van de klas? Omdat ik zelf nooit iets terug durfde te doen? En ook hielp niemand me maar ze deden juist mee. En het opnemen in mijn eentje tegen een hele groep is ook niet echt makkelijk.

Mijn slogan is stop pesten doe er wat aan laat je niet aleen staan!

Vandaar dat ik deze site heb opgericht www.eilbracht.web-log.nl om informatie te geven wat pesten met je kan doen. En ik hoop hier gewoon mee te bereiken dat de pester ziet wat voor schade die aanricht.
En ook voor steun voor mensen die zelf gepest worden of zijn.

Ik hoop dat jullie mijn verhaal en site willen behandelen.

Bedankt, Glenn Eilbracht